сфт. 1. Бееътибор; камситилган, таҳқирланган.
Очман! Яланғочман! Хорман! Сиз у деб сўкасиз, бу деб сўкасиз, бас-да шунча хўрланганим! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Ночор аҳволга тушган; ғоят қашшоқ.
Ҳунар — зар, ҳунарсиз — хор. — Мақол
Ҳунарли эл хор бўлмас. — Мақол
3. Беқадр, қиммати тушган.
Бозорда мевалар хор.
- Хор бўлмоқ Беқадр, беҳурмат бўлмоқ. [Муқимий:] Ҳақиқат истаганлар бўлдилар хор, Кимики муттаҳамдур, юртга саркор. — С. Абдулла, Ота ва ўғил
- Хор қилмоқ (ёки тутмоқ) Беқадр, беҳурмат қилмоқ; аянчли аҳволга солмоқ. Бу уч болани Нодира хор қилиб қўйишни истамаса ҳам, эрининг фақирлиги бунга моне эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён[Ўзбек ойим Зайнабга:] Келинни хор тутар экан, демасинлар, сен ҳам ўзингни тузат! — А. Қодирий, Ўтган кунлар