сфт. Уй-жойи ёки оиласи бузилган, вайрон бўлган; бор-будидан айрилган, қашшоқ.
Ахир кафангадо, хонавайрон, бир бурда нон илинжида қамиш-қўғазорлар ичида зор қақшаган бу бечораларнинг тортиб келаётган алам-кулфатлари озмиди! — К. Яшин, Ҳамза
- Хонавайрон бўлмоқ 1. Бузилмоқ, вайрон бўлмоқ; хароблашмоқ. Уруш туфайли хонавайрон бўлган мамлакат;[Қосимбек:] Амир-зодам, ҳаммамиз ҳам хонавайрон бўлдик. Менинг мол-у мулкимни талатибдилар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар