sft.
1.
Yorugʻ, ravshan emas; nursiz.
Xira yorugʻ uning yuzini bir damgina yoritadi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
Shiftga ilingan toshchiroq chayla ichini xira yoritib turardi. — Yoshlik
2.
Tiniq, shaffof emas.
Xira suv.
Tramvayning xira oynasidan boʻsh vagonda oʻtirib ketayotgan konduktor lip etib bir koʻrinishdayoq Zaynabning butun xayolini oʻgʻir-lab ketganini bilarmikan? — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
3.
Noaniq ravishda; yaqqol koʻzga tashlanmaydigan.
Shundan soʻng ular huv olisda koʻzga xira tashlanib turuvchi sarbaland togʻlar tomon yurib ketishdi. — Yoshlik
4.
Yaxshi koʻrolmaydigan, koʻrish qobiliyati past.
Mana shunday maʼnoli Buvim aytgan soʻzlari. Elektrdan nur olar Endi xira koʻzlari. Z. Diyor.
Oqsoqolning xira koʻzlari chaqnadi, achchigʻi keldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
5.
koʻchma
Jaranglab chiqmaydigan, xirillagan (ovoz haqida).
Xira ovoz.
— Bolam, qorning toʻq ekan, ovozing xira chiqdi, — dedi dadasi. — Oybek, Tanlangan asarlar
6.
koʻchma
Gʻashga tegadigan; shilqim, sur.
— Boʻldi! Muncha xira pashshaga oʻxshab gʻingshiysan! — dedi u zardasi qaynab. — Yoshlik
Xira mehmon shunda ham nari ketmadi: — Lekin men bugun shu yerda tunashim kerak. — X. Sultonov, Onamning yurti
7.
koʻchma
Noaniq; chigil.
Xira oʻylar yuragini gʻash qilar edi. — Yoshlik
8.
koʻchma
Kishini xursand qilmaydigan, koʻngil toʻlmaydigan; kamchiligi bor.
Yutuqlarimiz koʻp. Biroq ishimizning ayrim xira tomonlari ham bor. — Gazetadan
