Қидирув

от Яхшилик, яхши иш.

Мана жаноблар, юмшоқликдан хайриятлик чиқмайди. — Н. Сафаров, Шарқ тонги

мод. с. Гап бошида, ўртасида ёки охирида келиб, ундан англашилган мазмунга нисбатан мамнунликни ифодаловчи сўз.

Хайрият, бир шамол бўлди-ю, булутни ҳайдаб кетди. — С. Аҳмад, Уфқ

Бобур кўзини очганини сезиб, Қосимбек унинг тепасига келди: — Хайрият-е! Амирзодам, бизни мунча қўрқитдингиз? — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

айн. Хайрият.