xayriyat

mod. s. Gap boshida, oʻrtasida yoki oxirida kelib, undan anglashilgan mazmunga nisbatan mamnunlikni ifodalovchi soʻz.

Xayriyat, bir shamol boʻldi-yu, bulutni haydab ketdi. — S. Ahmad, Ufq

Bobur koʻzini ochganini sezib, Qosimbek uning tepasiga keldi: — Xayriyat-ye! Amirzodam, bizni muncha qoʻrqitdingiz? — P. Qodirov, Yulduzli tunlar