ot
1.
Kichkina qop, qopchiq.
Bolalar yopishavergach, [kampir] xaltani ochishga majbur boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Alamazon xaltani sholchaga qoʻyishi bilanoq, qizcha unga talpinib, qoʻlini choʻzdi. — A. Obidjon, Akang qaragʻay Gulmat
2.
Ozish tufayli odam yoki hayvon badanida, koʻpincha yuzida salqib, osilib qolgan teri.
— Koʻngil oʻlsin, iloyim. Jagʻida jagʻ qolmay, lunji xalta boʻp ketsa ham, yigitman deydi, — dedi kampir — A. Ubaydullayev, Hayot oqimi
Buzoqcha sigirning xalta boʻlib qolgan yelinini turtib-turtib, shiddat bilan ema ketdi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
3.
zool.
Baʼzi hayvonlarning qorni ostida boʻladigan, yosh bolasini solib koʻtarib yurishga moslangan xaltasimon teri qatlami.
Xaltalilarning urgʻochisi tugʻilgan bolasini ancha vaqt qornidagi xaltasida olib yuradi. — Zoologiya
4.
Kiyimning osilib, salqi boʻlib turgan joyi.
Qurbon aka yana Mamajonga oʻgirildi: nimpar koʻk kitelining etaklarini qorni turtib turibdi, yoqa tugmalari ochiq. Shimining tizzalari xalta boʻlib turibdi. — S. Nurov, Narvon
- Xalta koʻylak Yoqasi koʻndalang ochilgan, yelkadan bogʻichlab qoʻyiladigan, odatda mullalar kiyadigan koʻylak.
Mamat, xalta koʻy-lak etagidan tizzalarini zoʻrgʻa chiqarib, oʻrnidan turdi. — Yoshlik
- Xalta palov
