sft. 1. Gʻamli, qaygʻuli, hasratli.
U [Zulfizar] juda ham xafa, shahlo koʻzlarida nam, mungʻayib qolgan edi. — K. Yashin, Hamza
Kumush juda xafa koʻringanlikdan, uning koʻnglini ochmoqqa toʻgʻri kelar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Ranjigan, ozor topgan, norozi; arazlagan.
Kimdan xafasiz? Mendan xafa boʻlmang.
[Vera:] Maktab bilganida, toʻyingni bir yil keyinga qoʻydirar edi. Yashirding. Hamma sendan xafa. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
- Xafa boʻlmoq 1. Qaygʻuli holatda boʻlmoq. Xafa boʻlib, yoshga toʻlgandi koʻzim, Oʻlsam, oʻchar Chambildan bosgan izim. — Nurali— Anavi kuni mendan xafa boʻldingiz-a, — dedi u orqasiga qaramay. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq solIkromjon xafa boʻlmaganini bildirib iljaydi. — S. Ahmad, Ufq
- Xafa qilmoq Ranjitmoq, ozor bermoq. Agar u yerda ham uni xafa qilishsa choponini yelkasiga tashlab ketaverardi. — S. Ahmad, Ufq