Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 3 словарях
fl. 1. Vov-vov degan ovoz chiqarmoq; hurmoq.
It vovilladi.
Gʻazablangan kuchuklarning vovillashi, tomoshachilarning qiyqirishi koʻkni qoplaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Izma-iz kelayotgan Yoʻlbars vovilladi. Ota orqasiga qayrilib qarasa, salt otliqqa koʻzi tushdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. koʻchma s. t. Akillamoq, oʻshqirmoq, qopmoq.
[Eshon:] — Senga kim qoʻyibdi bunday gaplarni! — deb vovillab berdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi