ot 1. tar. 1 Oʻrta asrlarda Yaqin va Oʻrta Sharq davlatlarida, jumladan, Oʻrta Osiyo xonliklari-da hukumat idorasi yoki kengashi (devoni) boshligʻi.
Saroy vaziri noiloj bosh egib, farmoni oliy hozirlagani chiqib ketdi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
2. Mamlakatda muayyan tarmoq faoliyatini boshqaruvchi shaxs.
Sogʻliqni saqlash vaziri. Oliy va oʻrta maxsus taʼlim vaziri.
Respublika Moliya vazirining taʼkidlashicha, kelasi yilda aholini ijtimoiy himoyalash xarajatlariga 65 mlrd soʻm ajratiladi. — Gazetadan
3. koʻchma Oilada, jamoada boshliqdan keyingi mavqeda turuvchi shaxs.
Axloq-odobda ham oʻrnak boʻla bil, Erlar bosh boʻlishsa, kuchli oila. Roʻzgʻorda ayollar har doim vazir. Farzandlar ravnaqin oʻylaydi ona. — Gazetadan
Ovulingning oqsoqoli mulla Fozil, Oʻltirar bek oldida ikki vazir. — Oq olma, qizil olma
- Vaziri aʼzam Ulugʻ vazir, vazirlar boshligʻi — Oʻrta asrlarda hukumatning oliy idoralarini boshqargan yuqori mansabdagi shaxs — hozirgi bosh vazir.
- Vazirlar Mahkamasi Baʼzi mamlakatlar, jumladan Oʻzbekistonda, hukumatning nomi.