Qidiruv

1. Buzilib, qulab, xarobaga aylangan (uy-joy, imorat va boshqalar qurilmalar, qurilmali joylar haqida).

Uch kundan keyin, ular kelganda, qishloq vayron boʻlgan, baʼzi binolari hamon buruqsab yonardi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Bir qultum suv uchun xonasi vayron, Qishlogʻin tark etib, adashardi el. — Gʻayratiy

Yogʻdi toʻrt yondin asrlar Boshingga tiyri kamon, Umri qurbon, mulki toroj, Yurti vayron, oʻzbegim. — E. Vohidov, Oʻzbegim

2. koʻchma Umuman, buzilgan, singan va boshqalar jihatdan yaroqsiz holdagi narsa haqida.

Ust-boshi vayron, yuz-koʻzlari qon sochlari toʻzgʻib ketgan Shahzodaxon tongotarga yaqin gʻit etib eshikni ochib, hovliga chiqib, boʻlib oʻtgan dahshatli hodisadan uydagilarni xabardor qildi. — K. Yashin, Hamza

Zulm-u istibdod ila millatni vayron etdingiz. — Avaz

Ayroningdan bermasang, Qozonlaring vayrondir. — Boychechak

ot 1. Vayron boʻlgan joy; xaroba.

Quzgʻunning sevgani faqat vayrona — Mirtemir

Sanobarxon zoʻr qiyinchilik bilan joyidan qoʻzgʻaldi. Vayrona, kultepaga aylangan boshpanasini tashlab ketish ogʻir musibat edi unga. — S. Zunnunova

Doʻst bilan obod uying, gar boʻlsa u vayrona ham. — E. Vohidov

2. sft. q. 2 vayron.

Gʻulomjon huvullab, oʻti soʻnib qolgan vayrona xonada bir zum gangib turdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Kambagʻallarning oʻgʻil-qizlari ota-onalariga hayitga ust-bosh qilib bering, deb yigʻlar, ota-onalarning vayrona koʻnglini yana buzishar edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

sft. ayn. Buzgʻunchi.

ot Vayron holat.

Kataniya shahridagi harbiy aerodromda dovul natijasida katta vayronlik roʻy berdi. — Gazetadan

ot ayn. Vayrongarchilik.

Zoʻravonlik — oxiri vayronalik. — Maqol

Zulm-u vayronaliklar, talon-torojlar tinkasini quritgan buxoroliklar Mirzo Ulugʻbekning Madrasa qurmoqchi ekanini eshitib quvondilar. — Mirmuhsin, Meʼmor

ot kam qoʻll. Vayronalar boʻlgan (egallagan) joy.

Gapning qisqasi, qishloqqa tushaverishda bir oʻyiq joy bor. Xuddi vayronazorga oʻxshaydi. — Sh. Xolmirzayev, Yur, togʻlarga ketamiz