Қидирув

сфт. айн. Ваҳимали.

от 1. айн. 1 ваҳима.

Ўлимнинг ваҳмидан ҳар дам юрак тўлганга йиғлайман. — Ҳамза

Чолнинг ваҳми, Ҳасан сўфининг ерга ётиб қулоқ солиши Ғуломжонларни ҳайрон қолдирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Унинг овозидан қўрқинч аралаш ташвиш, боя ўзи айтганидек, ваҳм аломатини сезган Шерали хохолаб юборди. — С. Кароматов, Олтин қум

Бари чопқу олдда, Эркин, не учун ваҳм айладинг — Э. Воҳидов, Муҳаббат

Барот полвоннинг хотини уйда ёлғиз; эри ҳам, ўғли ҳам гузарда кўчадаги хотинлар чувури, болалар йиғиси юрагига ваҳм соларди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. айн. 2 ваҳимали.

Кейинги кунларни Анор-хон ваҳм ўйлар билан ўтказди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

от 1. айн. Ваҳима.

Бу ерда илк бора янграган Темур саси, Чингизийлар бошига солиб қўрқув, ваҳмалар. — А. Орипов

Нега бу йигитнинг юрагига ваҳма соляпсиз? — С. Аҳмад, Ҳукм

2. Ваҳима касаллигига учраган одам.

от 1. иш. айн. 1 ваҳимачи.

2. зоол. Қуртларнинг танасига тухум қўювчи ҳашарот.