vahm

ot 1. ayn. 1 vahima.

Oʻlimning vahmidan har dam yurak toʻlganga yigʻlayman. — Hamza

Cholning vahmi, Hasan soʻfining yerga yotib quloq solishi Gʻulomjonlarni hayron qoldirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Uning ovozidan qoʻrqinch aralash tashvish, boya oʻzi aytganidek, vahm alomatini sezgan Sherali xoxolab yubordi. — S. Karomatov, Oltin qum

Bari chopqu oldda, Erkin, ne uchun vahm aylading — E. Vohidov, Muhabbat

Barot polvonning xotini uyda yolgʻiz; eri ham, oʻgʻli ham guzarda koʻchadagi xotinlar chuvuri, bolalar yigʻisi yuragiga vahm solardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. ayn. 2 vahimali.

Keyingi kunlarni Anor-xon vahm oʻylar bilan oʻtkazdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar