ot
1.
His-tuygʻu va kayfiyatning buzilishi; qoʻrquv bosish, xavfsirash, yurakni gʻulgʻula bosishi natijasida yuzaga keladigan ruhiy holat, qoʻrquv holati, ruhiy bezovtalik.
kichkina darchadan vahima bilan moʻralab turgan Bekajon-u Toʻlgʻonoyning mungli koʻzlari koʻrinadi. — S. Siyoyev, Avaz
Onabibi bundan hech xavotir oladigan narsa topmaydi-yu, lekin yana qoʻli ishga bormaydi, koʻnglidan vahima arimaydi. — A. Muxtor, Chinor
Osmondagi jimir-jimir etib turgan son-sanoqsiz yulduzlarga tikilgandagina kishi vahimani unutardi. — E. Usmonov, Yolqin
Serka/yur butun suruvni oʻz orqalaridan ergashtirib, xuddi boʻri quvganday, vahima ichida toʻppa-toʻgʻri jarlikka qarab chopmoqda edi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2.
Vahimani qayd etuvchi, vahima bildiruvchi gap-soʻz, xatti-harakat va shu kabilar
— Yana nima vahima?— dedi. — Menga ishonmasangiz, mana, Muhammad Sulton janoblaridan soʻrang fitnachilar bugun kechasi Soʻzangaron darvozasini Boburga ochib bermoqchi emishlar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Hah, hali gap shumi? Vahimangiz bor boʻlsin, odamni qoʻrqitib yubordingiz-a. — K. Yashin, Hamza
Hali shunga shuncha vahimami? — Mushtum
3.
Shunday ruhiy holatga soladigan narsa, gap, manzara va shu kabilar
Oʻrmon qorongʻiligining vahimasi.
Kechagi vahimalarni oʻz koʻzlari bilan koʻrgan shohanshohlar bir-birlariga sezdirmay, kechasining oʻzidayoq quyon boʻlib qochib qolgan ekanlar. — Ertaklar
Koʻchalarda askarlar, har yoqdan gʻizillagan harbiy mashinalar koʻp boʻlishiga qaramay, bu yerdan urushning qora vahimasi oz sezilardi. — Oybek, Quyosh qoraymas
4.
Koʻrinish, tuzilish holati vahimali tuyuluvchi; bahaybat, salobatli.
Vahimasi zoʻr.
Qorongʻida vahima boʻlib koʻringan togʻ uncha baland emas ekan. — S. Karomatov, Oltin qum
Samolyotga yetdik. Ehe, uning vahimasini koʻring. — H. Nazir, Yonar daryo
5.
Vahimali gaplarni koʻp gapiradigan, boʻlar-boʻlmasga vahima qiladigan shaxsga nisbatan qoʻllanadi.
He, vahima boʻpsan, ukam. — S. Anorboyev, Oqsoy
6.
ayn
Vahimali.
Bu vahima gaplarni qayoqdan topasiz-a, bekam. — Mirmuhsin, Meʼmor
