sft. ayn. Vafodor.
Vafoli doʻst yoʻlga solar, Igʻvogar doʻst paydan olar. — Maqol
Umidim shul edi, vafoli yorim. — Oysuluv
Ot vafoli boʻladi, xotin vafosiz — Bek buni oʻz turmushida sinab bilgan. — H. Gʻulom, Mashʼal
«vafoli» boʻyicha 22 ta natija
sft. ayn. Vafodor.
Vafoli doʻst yoʻlga solar, Igʻvogar doʻst paydan olar. — Maqol
Umidim shul edi, vafoli yorim. — Oysuluv
Ot vafoli boʻladi, xotin vafosiz — Bek buni oʻz turmushida sinab bilgan. — H. Gʻulom, Mashʼal
ot 1. Yorga, doʻstga, yaqin kishilarga sadoqat; oʻz ahd-paymonini muqaddas tutish; soʻzda, vaʼdada qatʼiy turish.
Yaxshidan vafo— yomondan jafo. — Maqol
Vaʼdaga vafo — mardning ishi, vaʼdasiz — subutsiz kishi. — Maqol
Avvalda olib koʻnglim chin ahd-u vafo birlan, Oxirda jafolarga hamxona qilib ketdi. — Hamza, Paranji sirlari
2. Baʼzi ish, uy hayvonlarining egasiga sadoqatiga nisbatan qoʻllanadi.
Maqol toʻqiydilar moslab oʻziga, Masalan, it — vafo, deydilar hayhot. — A. Oripov, Yillar armoni
Ot vafosi toʻgʻrisidagi otalar naqli ikki raqibning ot ustidagi jangida sinaldi. — N. Safarov, Olovli izlar
ot ayn. Vafodorlik.
Учишься — терпишь муки, зато потом обретаешь надежду.
ot Oʻlim.
Solih maxdum otasining vafotida yigirma yoshlik talaba edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Bugun Gulnor vafotining sakkizinchi kuni. — Oybek, Tanlangan asarlar
sft. 1. Oʻz ahd-paymonini muqaddas tutuvchi, soʻzida, vaʼdasida qatʼiy turuvchi; sodiq.
Vafodor yor. Vafodor doʻst.
Aniq bildim: menga koʻngli bor ekan, Ikki yildan beri intizor ekan, Haqiqat, Nigor qiz vafodor ekan. — Nigor va Zamon
2. koʻchma Egasiga sodiq (it, ot va shu kabilar haqida).
Belgilangan joyda vafodor ot paydo boʻlibdi. — Oltin beshik
Ikki tozim edi, ona, vafodor, Dushman kelsa, boʻlar edi barobar. — Rustamxon
sodiq, ishonchli, chin, vafodor, vafoli
sodiq, sadoqatli, ishonchli, chin, vafodor, vafoli, toʻgʻri, boadab верный; лояльный
do‘stparvar Doʻstlarini va doʻstlikni sevuvchi, qadrlovchi, doʻstlariga mehribon, gʻamxoʻr. Vaʼdaga vafoli, axloqda mumtoz, Doʻstparvar, oʻz soʻzli, yoriga sodiq. Gʻ. Gʻu
[a.+-sïz] jafosiz – не совершающий вероломства – martyrness. Žafasïz vafalïy tiläsä qutun, yüzi kör – Jafosiz, vafoli baxt tilasang, (hukmdorning) yuzini ko‘r (QBN, 20₇;
visol ayn. Vasl. Men bilaman, sogʻingansan, vafoli dildor, Yaqinlashib kelmoqdadir visol kunlari. Mirtemir Kul uchun ozodlikdan, oshiq uchun oʻz jononi visolidan yaxshiro
olqishlamoq, maqtamoq- благословлять - applaud. Kiši körsä ögsä seni alqayu, atïn barsa eldä wafalïy teyü - Odamlar seni ko‘rganda ofarinlar aytib maqtasalar, el orasida