sft. 1. Oʻz ahd-paymonini muqaddas tutuvchi, soʻzida, vaʼdasida qatʼiy turuvchi; sodiq.
Vafodor yor. Vafodor doʻst.
Aniq bildim: menga koʻngli bor ekan, Ikki yildan beri intizor ekan, Haqiqat, Nigor qiz vafodor ekan. — Nigor va Zamon
2. koʻchma Egasiga sodiq (it, ot va shu kabilar haqida).
Belgilangan joyda vafodor ot paydo boʻlibdi. — Oltin beshik
Ikki tozim edi, ona, vafodor, Dushman kelsa, boʻlar edi barobar. — Rustamxon