fl. 1. Biror kimsa yoki narsadan nari (uzoq) ketmoq; yiroqlashmoq.
Zaynab orqasiga qaray-qaray, Otabekdan uzoqlashdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Choyxoʻrlar birin-ketin oʻrinlaridan turib, Oyqizning koʻzidan uzoqlashishga shoshilar edilar. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. koʻchma Qarindoshlik, qadrdonlik, yaqinlik aloqalarini susaytirmoq yoki yoʻqotmoq; bordi-keldi qilmay qoʻymoq; begonalashmoq.
U [Mirzakarimboy] oʻz ichida oʻyladi: Onasining uzoqlashib ketgan togʻasini yigit bekorga yoʻqlab keladimi? — Oybek, Tanlangan asarlar
Gavhar bir narsani tushunmasdi: Odamlar undan uzoqlashyaptimi yo oʻzi odamlarga begona boʻlib qolyaptimi? — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Ravshan esa lahza sayin begonalashib, uzoqlashib borar, yoniga yoʻlatmasdi. — Yoshlik