от
1.
Одам ва ҳайвонларда даврий юз берадиган физиологик ҳолат (Уйқуда нерв системаси, асосан, бош мия пўстлоғининг фаоллиги пасаяди, онг, мускул тонуси ва сезувчанлик сусаяди).
Қаттиқ уйқу. Ширин уйқу. Уйқум келди. Уйқу арслонни ҳам йиқитар. — Мақол
Ғуломжоннинг ухлаб қолганини ҳам, уйқусида ширин тушлар кўраётганини ҳам билмайди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Доридан ичгандан кейин юрак сиқилиши камайиб, уйқуси ҳам бир оз яхшиланди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил
Иштаҳа ёʻқ, уйқу бузилган, бошим ари тўлдирилган қовоқдек гувуллагани-гувуллаган. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
Кошона эгалари [рўзада] салқин хоналарда ётиб, уйқу билан жон сақлашни одат қилганлар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2.
кўчма
Ҳаётдан тўхтаган, ҳаракациз, шовқин-суронсиз, тинч ҳолат (табиат ҳодисалари ва шу кабиларга нисбатан).
Она табиат, эртанги кураш олдидан мириқиб дам олишга чоғланган паҳлавонлардай, оғир уйқуга чўмганди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил
Дов-дарахтлар қиш уйқусидан уйғониб, баҳорни олқишлайдилар. — Газетадан
Асрлар ухлаган саҳро уйқусин Маҳв этдик, бир ёʻла айладик бедор. — Ғайратий