фл. 1. Уйқуга кетмоқ, ухлоқ ҳолатда бўлмоқ.
Бола гоҳ у ишга, гоҳ бу ишга югурар, кечалари эса ҳолдан тойиб, ҳориб, донг қотиб ухлар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. кўчма Тинч ҳолатда бўлмоқ.
Оғир сукунатга чўмиб Ухларди қишлоқ. — Ғайратий
Пашша учмас, ухлар унгурлар. Аллалайди сойнинг шовқини. — Т. Тўла
- Етти ухлаб, туш(и)да (ҳам) кўрмаган ёки етти ухлаб, туш(и)га (ҳам) кирмаган