сфт. 1. Томни кўтариб турувчи тик таянч ёғоч.
Меъмор айвонга қаради: пешайвоннинг ўша тўрт устуни кўзига оловдек кўринди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Лаъли отхонанинг ўт ялаётган хариларини, чарсиллаб ёнаётган устунларини кўрди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. архит. Бино пештоқи ва шифтининг асосий таянчи; колонна.
Театр пештоқининг устунлари. Фое устунлари.
Стансия айвонининг баҳайбат устунлари, ранг-баранг ясаниб, поезд кутишга чиққан одамлар аста-секин суза бошлаганда, Элмурод тоқат қилолмади. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. Умуман, бирор нарсани кўтариб туриш, осиб қўйиш ва шу кабилар учун фойдаланиладиган узун тик ёғоч ёки шу тахлитда ишланган қурилма.
Чегара устуни. Ёʻл кўрсатувчи устун.
Ажалнинг ништари бағрим йиртади, Шиқирлатиб дор устунга тортади. — Ширин билан Шакар
Кетмон кўтарган икки мўйсафид унинг ёнидаги электр устуни тагида гаплашиб ўтирарди. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири
4. физ. Ҳаво босими ёки ҳарорат ўлчаш асбобларининг тик шиша найчаси ичидаги суюқлик.
Симоб устуни пасая бошлади.
Суюқлик устуни қанча баланд бўлса, босими шунча катта бўлади. — Физика
5. кўчма Ушлаб, тутиб, сақлаб турувчи шахс; таянч, суянчиқ.
Афсуски, орамизда устоз Абдусамад Аввал ёʻқлар, маърифат иморатининг бир устуни йиқилиб тушди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Тунов куни шаҳардан чиқиб келаётган уч-тўрт оқсоқол мени кўрсатиб, раённинг устуни дегани қулоғимга чалинди. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда
Устунлари тезлик билан яксон қилинган бўлса ҳам, эски жамият осонликча қуламади. — ЎТА
- Дунёга устун бўлмоқ Абадий яшамоқ. [Исломхўжа:] Ҳаммамиз ҳам бу дунёга меҳ-монмиз. Ҳеч ким дунёга устун бўлган эмас. — Ж. Шарипов, Хоразм