фл. 1. Ўзини ҳар томонга урмоқ, ҳар ёққа талпинмоқ; ҳаракат қилмоқ, интилмоқ.
Қафасда қуш уринаётир.
Бозор-да юрган халқ — фуқаро ҳам кир-юпун, исқирт, ғазабли, шошади, туртинади, уринади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Бирор ишни бажаришга киришмоқ; уннамоқ, тутинмоқ; бирор иш билан банд, овора бўлмоқ.
[Назокат] Ошга уринди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Чол ойнагини олиб, кўз ёшини артди ва яна ишга уринди. — Ойбек, Танланган асарлар
Сайфини илгарироқ ишга жўнатдим-да, ўзим нимагадир уриниб, кечроқ қолиб бордим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. Бирор ишни бажариш, бирор нарсага эришиш ва шу кабилар учун ҳаракат қилмоқ, ҳаракатида бўлмоқ.
Қиз уни [товуқни] ушлаб олгани кўп уринди, жуда қийналиб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Аъзам кун бўйи Муҳиддинни холироқ учратишга уриниб кўрди, бўлмади. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
Иложи борича унинг шеърларини ерга уришга, Ферузнинг кўзи олдида обрўсизлантиришга уриндилар. — С. Сиёев, Аваз
4. Ҳолдан тоймоқ; чарчамоқ; қийналмоқ.
[Ўғил:] Жон она, ўзим ёʻлда жуда уриниб келдим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Бир оз кутмабсиз-да, қори ака, иссиқда анча уриниб қолибсиз. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Кумушбиби оғриқлардан шикоят қилиб юрар, шунинг учун онаси тинч ухласин, ортиқ уринмасин! деб бугун намозга ҳам уйғоттирмаган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
5. кўчма Асли ҳолатини, сифатини ёʻқотмоқ: эскирмоқ.
Уринган рўмол.
Уйга уриниб, эзилиб қайтиб келган нонни ейдиган одам ёʻқ. — С. Аҳмад, Нон-насибамиз ҳақида
Мактуб анчагина уринган, қоғоз шалақланган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
[Чопон] Жуда янги бўлмаса ҳам, ҳар ҳолда уринмаган — Т. Малик, Ажаб дунё
- Сўз уринмоқ Сўз айланмоқ, сўз тегинмоқ. Сўз уринди, сўздан сўз чиқди, ниҳоят, ҳожининг кутганидек, ўғил ҳасрати ҳам бошланди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар