Qidiruv

fl. 1. Badanni yoki uning biror qismini bosib silamoq, ezgʻilamoq, ishqalamoq.

Anorxon kechasi bilan kampirning boshlarini uqalab, xoʻrozlarning tovushlarini tinglab chiqdi. — I. Rahim, Ixlos

Afgʻon choyfurush qornini toʻygʻazib boʻlib, darrov oyoqlarini choʻzdi, tizzalarini uqalab, gapga tushdi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Said koʻzini yirtib, qovoqlarini uqalab, uyqusini qochirdi. — Y. Muqimov, Olov va nihollar

2. Ishqab koʻchirmoq.

Tergovchi oʻylanib qoldi va zoʻr berib peshonasining kirini uqalar edi. — A. Qahhor, Sarob

Ashur kiyimlariga yopishib qurib qolgan loyni uqalab tushiryapti. — P. Qodirov, Uch ildiz

3. Ishqab, donalarni soʻta, poʻst va shu kabilardan koʻchirib tushirmoq, ajratmoq, tozalamoq.

Kungaboqarni uqalamoq.

Joʻxorini amakimning oʻgʻli uchdan birga qayirib, uqalab, keltirib berdi. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda

Qozi piyolani oldiga qoʻydi-da, soʻyilgan anordan katta bir boʻlagini olib, yirik qizil donalarini kaftiga uqalay boshladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

fl. Uqalamoq feʼlining majhul nisbati.

fl. Uqalamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Uqalamoq feʼlining birgalik nisbati.

ot 1. ot zool. Janubiy Osiyo-da tarqalgan, daraxtda yashovchi, sudralib yuruvchi, sharoitga qarab rangini oʻzgartib turuvchi kaltakesaksimon jonivor; xameleon.

Nazirboy toʻgʻri aytadi: buqalamun sharoitga qarab tusini oʻzgartadi. J. Sharipov, Xorazm.

Voy, diydoringni yel yesin-e, buqalamunning oʻzisan. — T. Toʻla, Asarlar

Jahonning ishi xuddi buqalamunga oʻxshaydi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

Savdogarchilik kasbi odamni buqalamun qilib qoʻyadi chogʻi. — Yoshlik

2. sft. koʻchma Oʻzgaruvchan, birdek turmaydigan; rang-barang.

— Bu buqalamun falakning gardishiga boq, chirogʻim! — dedi Shokir ota. — Oybek, Tanlangan asarlar

хамелеоны