fl. 1. Biror narsaning harakatini qilmoq, unga kirishmoq (asosan, ovqat, taom bilan bogʻliq ish-harakatlar haqida).
Sanobarxon erta turib, tandir somsaga unnab ketdi. — Gʻayratiy, Yoʻqlov
Xosiyatxon, hech narsaga unnamang, men uzoq oʻtirmayman — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Sharifa oshxonada qozonga unnayotgan edi. — H. Olimjonov, Taqdir taqozosi
Yoshi qaytgan, xushfeʼl ayol ikki qizni ochiq chehra bilan kutib oldi. Darhol dasturxon yozib, ovqatga unnay ketdi. — Mirmuhsin, Ajrim
2. Harakat qilmoq, urinmoq.
Ming unnasalaring ham, azaliy doʻstlarni bir-biridan ajrata olmaysizlar. — Yo. Raimov, M. Rahmon, Hayot-mamot
Bulardan tashqari ham Xamsa yozmoqqa unnab koʻrgan shoirlar kam boʻlmadi — Gʻ. Gʻulom, Tarixiy munosabatlar
3. Teginmoq.
Bay-bay-bay, biram shirin unnadiki ogʻzimga. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Titkilab yurgan edi, uning qoʻliga etik unnadi. — Mushtum