от
1.
Бирор истакнинг амалга ошишига бўлган ишонч; ишонч билан кутиш; эътиқод.
Сиздан умидимиз катта. Сендан умидим шуми?
Таассуфки, отамнинг Азизбекдан бўлган умиди бўшга кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Бу камбағалчилик ёруғ дунёдан бўлган умидимизни эмас, ёруғ дунёдан бўлган умидимиз бу камбағалчиликни еб, кемириб ташлаётипти. — А. Қаҳҳор, Қўшчи-нор чироқлари
2.
Бирор нарса қилишга, бирор нарсага эришишга бўлган ички интилиш, ички ҳиссиёт; истак, орзу, ният.
Ҳаётни билиш ва ундан ўзининг лойиқ ўрнини топишга интилиш — ҳар бир кишининг умиди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
Ўзганики бўлса ҳам, ўғил қилиб олайлик, деган умидда бола қидириб юрибмиз. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Қизга ота-онаси катта умид билан Субҳ деб ном қўйган эканлар. — Мирмуҳсин, Ал Маҳдий
3.
Умид боғламоқ Орзу қилган нарсанинг амалга ошишига, бунда бировнинг кўмагига умид билан қарамоқ.
— Ким агар ғалабага умид боғласа, албатта, ғолиб келади, — деди Жўрахон. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
Бобур мирзо ҳали ёшлар. Мен ҳам шу зотга умид боғлаган эдим — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
4.
Умид (эркаклар исми).