ot 1. Asir olingan, asirlik ho-latidagi shaxs; asir, bandi.
Oradan yarim soat oʻtar-oʻtmas, haligi turkman yana tutqunlar qoshida paydo boʻldi. — S. Ayniy, Qullar
[Togʻamni] Tutqun qilib olganlardan biri men bilan oʻzlari orasida oʻtgan voqeani u yerdagilarga aytib berdi. — S. Ayniy, Esdaliklar
Farzandim, yolgʻizim, gʻanimlarga tutqun boʻlib qolmagin. — Ravshan
Bundan ortiq jazo berishdan oʻzini tiydi, sabab ustod Qavom boshqa tutqun kishilarning qahrli koʻzlaridan hayiqdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. koʻchma Erki, huquqi oʻzida boʻlmagan, huquqi birov ixtiyorida boʻlgan.
Seni koʻrdim, yodimga tushdi Yoshligimda koʻrgan bir juvon. Oʻzi suxsur kabi goʻzal edi, Faqat tutqun, bagʻri toʻla qon. — Uygʻun
Biz baliq ovlovchi, tutqun qullarmiz, Ne tutsak, xon tomon darhol yoʻllarmiz. — S. Abdulla
[Zumrad] Shuncha tutqun boʻlishiga qaramasdan, bu qizning qalbiga muhabbat olovi allaqachon tushgan edi. — S. Zunnunova, Gulxan