fl. 1. Tutunlanib yonmoq, burqsimoq; tutun chiqarmoq.
Pechka tutab ketyapti. Hoʻl oʻtin tutaydi, yonmaydi.
Tutab yotgan toʻnka yonida sochlari oʻsib, soqoliga qoʻshilib ketgan bir devona bu mudhish qorongʻilikka qarshi kurashgan kabi gulxanni yondirishga tirishar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ahmadjon oʻrnidan turdi va hanuz tutamoqda boʻlgan qishloqni koʻrsatdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
2. Is, dud chiqarmoq (yogʻ, pilik va shu kabilar haqida).
Qozonda yogʻ tutay boshladi.
3. koʻchma Tutaqmoq, tutaqib ketmoq, qizishmoq; yonmoq.
Haydarboy ich-ichidan tutab ketdi. — N. Fozilov, Oqim
Qizdan javob boʻlmagach, Oyshaxon battar tutay boshladi: — Ming martalab aytganman bu megajinga, bir nimani tayinli qilib qoʻygin deb. — A. Muhiddin, Aybsiz aybdor