sft. 1. Biror joyda doimiy yashov-chi, oʻrnashib qolgan; muqim;
Shaharning turgʻun xalqi.
Bir necha yil darbadar umr kechirib oshpazlik qildi, oxiri ona qishlogʻi Avvalda turgʻun boʻlib qoldi. — K. Yashin, Hamza
Sen aytgancha, kuyoving Toshkentdan ikkinchi uylanmasin-da, Kumushni qudalaring oldiga turgʻun qilib yuboraylik, tuzukmi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Furqat vatanida boʻlolmay turgʻun, Donishday, Voqifday gʻam-alam yutdi. — X. Rasul
2. Oʻzgarmas boʻlgan, doimiy, barqaror.
Turgʻun muvozanat. Turgʻun holat. Barcha tashkilotlarni turgʻun kadrlar bilan taʼminlash.
Hayotda hech narsa turgʻun boʻlib qolmaganiday, teatrda ham koʻp narsalar oʻzgardi. — S. Karomatov, Hijron
3. Toʻxtab, turib qolgan, harakat qilmaydigan; harakatsiz; oqmas.
Turgʻun suv.
U koʻzlarini hovuzdagi turgʻun koʻkimtir suvga tikib oʻyladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Turgʻun (erkaklar va xotin-qizlar ismi).