fl. 1. s. t. ayn. Toblamoq I 1.
Qoʻlini oʻtga tovlamoq.
Qishloq xalqining koʻpchiligi dalada edi. Guzarda oʻn besh-yigirma chogʻli — oʻzini oftobga tovlab yotgan ishyoqmaslargina bor edi. — H. Shams, Dushman
Elmurod titrab-qaqshab, ularning oldiga bordi-da, muzlagan qoʻllarini oʻtga tovladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. ayn. Toblamoq I 2.
Kulalaning qoʻlidan faqat charxlash, tesha tovlash keladi. — A. Qahhor, Oʻtmishdan ertaklar
- Mehrini tovlamoq Mehrini uygʻotmoq. Vasilaxonning qop-qora charos koʻzlari, kamon qoshlari Xadicha xolaning mehrini tovlab yubordi. — T. Alimov, SovgʻaHar kuni bir yoqimtoy qiliq chiqarib, mehringni tovlaydi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
- Bosh tovlamoq Uzoqlamay Normuhammad qushbegi Qoʻqondan bosh tovlab, oʻz oldiga mustaqil hukumat eʼlon qilgan boʻldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlarBordi-yu, darhaqiqat, sen oʻylamagan ekansan, ozgina choy-chaqani ayamasang, Azroil ham spravka berishdan bosh tovlamaydi — S. Abdulla, Soyalar
- Boʻyin tovlamoq tashkiliy ishlarning Mirzaga topshirilishi unga juda yoqib tushgan, ularning birontasidan ham boʻyin tovlamagan edi. — O. Yoqubov, Mirzaterak