ot 1. Qovurilgan don, quritilgan non va shu kabilardan tuyib tayyorlangan yemish.
Non tolqon. Bugʻdoy tolqon.
Ertalab Tozagul mehmon opani yangi tugʻgan sigirning ogʻizi va oʻgʻirdan issiqqina chiqqan oqishoq tolqon bilan siyladi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Niyoz bobomning kampiri Xumor xola dasturxon yozdi, bir hovuchdan jiyda, oʻrikqoqi, tolqon qoʻydi. — Yoshlik
2. Umuman, tuyilgan har qanday narsa; poroshok.
Nosvoy tolqon.
- Tolqon qilmoq 1. Tolqon tayyorlamoq. Xotinlar, odatda, hayitga holva, tolqon qilishadi;Maxorkani tolqon qilaman. Jindak ohak yoki kul bilan xurushga keltiraman. — Oybek, Quyosh qoraymasBu yoqdagi qazuvchilar ham Gʻulomjon, Barot polvon, Zamon singari togʻni ursa tolqon qiladigan azamatlar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaSinglimning nomusini himoya qildim, deb gap tarqatib yurgan mirob, tuhmati oʻtmasligini sezib, moʻltayib, tolqon yutib oʻtirdi. — S. Nurov, Narvon
- Ogʻziga tolqon solmoq (yoki tolqon yutmoq) Tovush chiqarmay, indamay, hech narsa demay turmoq. Nega jim oʻtiribsizlar? Ogʻizlaringizga tolqon solib oldilaringiz-mi? Chirmanda chalib, qoʻshiqni boshlanglar! — I. Rahim, Chin muhabbat