ot 1. Tugʻish oldida qattiq ogʻriq, dard bilan boʻladigan (tutadigan) holat; dard.
Uni toʻlgʻoq tuta boshladi.
Sulton boʻzchining xotini Oysha bibini toʻlgʻoq tutib yotganda, koʻcha eshigini birov qoqdi. — N. Safarov. Sulton boʻzchining nevaralari
2. koʻchma Ogʻir mashaqqat, qiyinchilik; bezovtalik.
Umaralining koʻziga Zunnunov qandaydir bezovta va sertashvish koʻrindi. Rostdan ham yarasi yangilanganga oʻxshaydi. Oʻzini qoʻygani joy topolmayapti. Toʻlgʻogʻi bejiz emas. — I. Rahim, Ixlos
Malohat esa, rassomning ilhom toʻlgʻogʻidan bexabar: togʻ yonbagʻridagi tabiat jannatiga — koʻm-koʻk qirlarga sehrlanib tikilardi. — I. Rahim, Tinimsiz shahar