фл. 1. Чўкка тушмоқ, чўккаламоқ.
Тиззалаб юрмоқ.
Шофёр ҳар бири қўйдек келадиган иккита чўл қовунини инқиллаб кўтариб келди-да, тиззалаб, думалатиб юборди. — С. Аҳмад, Чўл бургути
Ота супадаги кўрпачага тиззалаб ўтириб, сабзи тўғрарди. — А. Эшонов, Ота
— Сув! Сув олиб кел, ўғлим! — деб қичқирди эркак, ёнида тиззаланиб онасига мўлтираб турган катта ўғлига. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Тизза билан босиб жойлаштирмоқ, ниқталамоқ, босмоқ.
Пахтани қанорга тиззалаб жойламоқ. Остига олиб тиззаламоқ.