фл. 1. Бирор иш-ҳаракатдан тўхтатмоқ, ундан ўзини ёки кимсани қайтармоқ; босмоқ, эрк бермаслик.
Кўз ёшини тиймоқ. Кўзинг оғриса, қўлингни тий; ичинг оғриса, нафсингни тий. — Мақол
У беихтиёр енгларини шимараркан, кичкинагина гавдасида тийиб бўлмас куч пайдо бўлгандек эди. — А. Мухтор, Туғилиш
2. Кутиб, куткилаб, тергаб ёʻлга солмоқ; ножўя иш, ёʻл ва шу кабилардан қайтармоқ: тергамоқ.
Сиз отамисиз, нимасиз ахир, ўғлингизни тийиб олиш сира эсингизга келади-ми? — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Яхши отадан ёмон бола туғилса ҳам бўлар экан. Отаси қандайин нозанин жувон тўғри келса ҳам, кўз қирини ташламас эди. Бу бебош бўлиб кетди, тиядиган кишиси бўлмади. — Ойдин, Мардлик — мангулик
- Оғзини (ёки тилини) тиймоқ 1. Бирор нарса дейишдан, гапдан ўзини тутмоқ, гапиришдан тўхтамоқ, оғзига эрк бермаслик. Ҳой бола, тилингни тий!Комила ҳам ҳа-зил билан жавобга ҳозирланди-ю, яна тилини тийди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадаларЙигитча чолга дашном бериб борарди, оғзини тиядиганга ўхшамайди. — Муштум;[Элмурод:] Кўп алам ўтганидан тилим шунақа ёмон бўлиб қолган. Хўжайинлар уриб-сўксалар ҳам, тилимни тия олмадим. — П. Турсун, ЎқитувчиОғзини тийиб қўёлмайсизларми?! — И. Раҳим, Ихлос
- Ўзини тиймоқ Бирор ҳаракат-ҳолатдан ўзини тутмоқ, сақламоқ; тийилмоқ. Шожалил яна Одам эмасман, юз нима қилади менда? демоқчи бўлди-ю, ўзини тийди. — Ю. Шомансур, Қора марваридҚарсак чалишдан ўзини тийиб, одамларга боқиб жилмаяр эди. — Н. Сафаров, Оловли излар
- Қадамини тиймоқ Бирор жойдан қадамини узмоқ, бориш-келишни тўхтатмоқ. [Олахўжа] Гапни гинахонликдан бошлади: — Жуда қадамингни тийиб қўйдинг. Келиб, тоғангдан, ҳолинг қалай, деб суриштирай ҳам демайсан-а. — П. Турсун, Ўқитувчи