fl. 1. Sovuqdan, qoʻrquvdan, hayajondan yoki darmonsizlikdan, kasallik va shu kabilardan qaltiramoq.
Hayot piq-piq yigʻlar, yelkalari dir-dir titrar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Koʻzlarimiz toʻqnashdi-yu, uning lablari titrab, koʻzlaridan ikki tomchi yosh dumalab ketdi. — M. Jabborov, Sevinch yoshlari
Shodligimdan oʻzimni yoʻqotayozdim, dagʻ-dagʻ titrayman. — Gazetadan
2. Qimirlamoq, tebranmoq, silkinmoq, larzaga kelmoq.
Baland, toʻgʻri oʻsgan, uchlari bir-biriga tutashgan qator teraklar jimgina titraydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ali tajangning sargʻish moʻylovi titrab ketdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Gʻulomjonning gurzisi asov tosh ustiga dahshat bilan urilganda, butun togʻ titrar, ungur ichi gumburlab ketar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. Titroqqa oʻxshash boʻlinib-boʻlinib chiqmoq, ifodalanmoq (ovoz, tovush haqida).
Qattiq titragan deraza orqali uzoqda oʻt-boʻronlar koʻrinadi. — Oybek, Quyosh qoraymas
— Qalay endi, tuzukmisiz? — Shukur, rahmat, —uning ovozi titrab, gapining oxiri yaxshi eshitilmadi. — S. Ahmad, Hukm
Uyning yaqindagina sirlangan, boʻyoq isi anqib turgan shifti ostida tor sadolari titrab ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Bahor qaytmaydi
4. koʻchma Titroqqa oʻxshash ifoda bermoq, harakatlanmoq.
Soʻzlar ekan, yuragi mashʼum bir ehtimolning dahshatidan titrar, tili ham osonlik bilan harakatlanmas edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar