fl. Ovoz chiqarmay, koʻz, lab-lunj harakati bilan kulgi ifodalamoq, miyigʻida kulmoq.
Fazliddin tirjayib, egri-bugri tishlarining oqini koʻrsatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Tirjayib turib, jonini oldi, yoʻq, chayonga aylanib, koʻksiga zaharli nayzasini sanchdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Yigitali boʻlajak qaynona yuzidagi tabassumni koʻrib, oʻzi ham zoʻrma-zoʻraki tirjaydi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
Men tirjayib turgan ekanmanmi, bilmadim, toʻsatdan roʻparamda toʻxtab: — Xoʻsh, nimaga kulasan, soldat? — deb soʻradi. — O. Yoqubov, Izlayman