Поиск

fl. Tirishmoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. 1. Ajin, tirish bilan qoplanmoq.

Nazarimda, yuraklari sanchdimi, burushib ketgan ozgʻin yuzlari badtar tirishdi. — E. Raimov, Ajab qishloq

Marhamat uning shishib yotgan lunjini koʻzdan kechirarkan, xuddi qoʻliga igna kirganday, chekkalari tirishib ketdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Ahmadning peshonasi tirishdi, hozir oʻylaydigan payt emas edi. — F. Musajonov, Himmat

2. Badani yoki biror aʼzosi ogʻriqdan yoki shunday ogʻriq tugʻdiradigan his-tuygʻudan tortishish, tirishish holatida boʻlmoq.

[Gulnor] Oyoqlarining akashaklana borganini, butun gavdasining tirisha boshlaganini sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Uning boshiga muz yugurib, asablari tirishdi. H. Gʻulom, Mashʼal. Hamma yogʻim ogʻrib, tirishib ketyapman. — Mirmuhsin, Meʼmor

[Elmurodning] Yarasi tirishib, ogʻrib ketdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

ariq boʻyiga joy qilib, och qoringa xoʻp qovun yedi. Isitmasi koʻtarilib, tirishib yotgani shuniki. — I. Rahim, Ixlos

3. Astoydil harakat qilmoq, urinmoq.

Birovni ishontirishga tirishmoq. Bolani yupatishga tirishmoq. Oʻzini oqlashga tirishmoq. Tirishgan togʻdan oshar. — Maqol

Darmoni qurigan yigit oʻzini dadil tutishga tirishar, lekin munkib-munkib ketar edi. — J. Sharipov, Xorazm

Matqovul quduqdan suv tortib turib, bu yoqqa qarab-qarab qoʻyar, qulogʻiga yetib kelgan gaplarni eshitmaslikka tirishar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

tırısıp, umtılıp, kúsh penen, shıntlap

ájim basqan, jıyırıq-jıyırıq

med. bulshıq etlerdiń erksiz qısqarıwı.