fl. ayn. Tiqirlamoq.
Eshik tiqilladi.
Endi yotmoqchi boʻlib turganida, deraza tiqilladi. — Saodat
«tiqillamoq» boʻyicha 22 ta natija: Izohli
fl. ayn. Tiqirlamoq.
Eshik tiqilladi.
Endi yotmoqchi boʻlib turganida, deraza tiqilladi. — Saodat
ot 1. Idishlarning ogʻziga tiqib qoʻyiladigan qopqoq.
Poʻkak tiqin. Shisha tiqin. Butilkaning tiqini.
Shukurjon butun vujudi jimirlab ketganini his etib, flyaganing tiqinini tortdi, u boʻsh edi. — O. Yoqubov, Ota izidan
Ashurtoy aka nos-qovoqning shokilador charm tiqinini yopa turib, salmoqlanib gapirdi. — R. Fayziy, Hazrati inson
2. ayn. Tiqilinch.
Yoʻl juda tiqin va serqatnov.
Bolnitsaga [kasalxonaga] borsangiz, oʻzim eltib qoʻyaman, yuravering. Tramvayda hozir odam tiqin boʻladi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
Men tiqinda havo yetmaganday boʻgʻila boshlayman, derazaga intilaman. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
3. Ichiga, qobigʻiga tiqilib turgan, shunday joylashgan.
Yoʻldosh tiqin ryukzagini orqaladi, Oynisa tugun koʻtarib oldi, bobo bilan buvi oldinga tushishdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Har koʻchatda oʻn-oʻn ikki va undan ziyod gʻoz tuxumiday, ana ochilay, mana ochilay deb turgan tiqin paxta. — Gʻ, Gʻulom
Sinflarda boʻsh parta yoʻq, Magʻzi tiqin anorday. — Gʻ, Gʻulom
fl. 1. Bir narsani boshqasiga sanchib, suqib kiritmoq.
Bigiz tiqmoq. Xanjar tiqmoq.
Yerda ham xosiyat koʻp Yerga choʻpni tiqib quysang, koʻkarib, qulochga sigʻmas daraxt paydo boʻladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Hammaning koʻz oldida koʻksiga pichoq tiqib, chuqurga tashlangan aka-ukalar turardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Eshak: — Bu qirq yilni nima qilib oʻtkazaman? — degan ekan, xudo: Odamlar ustingga yuk ortadi, oʻzi ham minadi, xalachoʻp tiqadi, — debdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Teshik, ochiq, boʻsh joyga kiritmoq, yubormoq.
Burniga barmogʻini tiqmoq.
Boyvachcha kavakchadan choʻp tiqib, zanjirni tushirdi — Oybek, Tanlangan asarlar
Qurbon ota samovarning ostiga sim tiqayotgan edi, qaddini rostlab, Sidiqjonga qaradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Nimchasi choʻntagiga qoʻl tiqib, roʻmolchasini oldi. — Mirmuhsin, Meʼmor
U uy oldiga kelib toʻxtadi. Derazadan boshini tiqdi. — M. Muhamedov, Qahramon izidan
3. Ichiga, orasiga olmoq (solmoq); joylamoq.
Qopga somon tiqmoq.
Oling, mollarni sandigʻingizga, pulni choʻntagingizga tiqing — Mushtum
Mirhomidxoʻja shoshib, Qambarali akaning qoʻlidan pulni oldi-da, uning qoʻyniga tiqdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Qorovul shoʻra va yalpizlarni oʻrib, suv urgan joyga tiqa boshladi. — E. Raimov, Ajab qishloq
4. koʻchma S. t. Biror oʻqish, ish yoki lavozimga zoʻrma-zoʻraki joylab, oʻrnashtirib qoʻymoq, tiqishtirmoq.
Komissiya tarkibiga yana seni tiqibdilar-da.
[Suxsurov:] Meni butun urush davrida oʻqituvchilikka tiqib qoʻyishdi. — A. Qahhor, Tobutdan tovush
5. Birovni biror ish, gap yoki davraga qoʻshmoq, aralashtirmoq, tortmoq.
Otabek sachrab, Kumushga yuz oʻgirdi: — Bu oʻrtaga Zaynabni keltirib nimaga tiqasiz endi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Tiq s. takr.
Yongʻoqli bogʻ eshigin [Olimjon] chaqirdi tiq-tiq urib. Barvasta boʻyli kishi chiqdi: Kim? deb hol soʻrib. — Q. Muhammadiy.
fl. 1. Tiqmoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbatlari.
Shisha ogʻziga poʻkak tiqilgan. Qopga un tiqildi.
Xurjunning bir koʻzida tugun, bir koʻzida oʻrab tiqilgan jun qoplar. — S. Anorboyev, Oqsoy
Goʻrga tiqilgur ochofatlar, mol talashib, sandiqni ham sindirishdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. Loy yoki yumshoq joyga botib qoʻzgʻalolmay, yurolmay qolmoq.
Mashina kichik bir ariqqa tiqilib qoldi.
Oti loyga tiqilgan navkarlardan biri Tohir edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Arava loylarga tiqilaverib, jonimizdan toʻydirdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
3. Top, ziq joydan oʻrin olmoq, joylashmoq.
Aʼzam uch-toʻrt kun koʻchada bosh urgani joy topolmay daydib yurgach, shahar chetidagi koʻrimsizgina bir masjid qorovulining mol bogʻlasa turmaydigan hujrasiga borib tiqildi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
Mana, hozir yaralangan boʻridek kavakka ti-qilib oʻtiribdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
Semizligidan partaga tiqilib oʻtirgan bir kishi tomoq qirib, moʻylovini burab qoʻydi. — S. Zunnunova, Yangi direktor
4. Biror narsa yoki kimsaga yopishmoq; zich, tirband narsa yoki odamlar orasidan joy olmoq.
Eski kir choponni kiygach, ayvonga chiqdi, oʻhoʻ-oʻhoʻlab yoʻtalgancha, tanchaga tik,ildi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Nurini naq mozoristonda yolgʻiz qolgan kabi bir vahima bosdi, rangi oʻchib, kampirning pinjiga tikildi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Eshik oldida odamlar orasiga tiqilib, Bozorboy ham oʻtirgan ekan — P. Tursun, Oʻqituvchi
5. Koʻp miqdorda va zich, tigʻiz joylashgan holatda boʻlmoq.
Mana, bir tomondan deraza oʻrniga tuynuk ochilgan kichkina qorongʻi uyda oʻn-oʻn besh chogʻli xotin oʻtiribdi. Ular eski, lekin ozodagina koʻrpa yopilgan sandal atrofiga tikilishib, sekin-sekin suhbatlashishardi. — S. Zunnunova, Gulxan
6. koʻchma Juda koʻp miqdorda boʻlmoq, moʻl-koʻl boʻlmoq.
Magazinda xohlagan narsang tiqilib yotibdi.
— Tut meva qiladi-ku, otajon. Kurtlar tol bargini yeya qolsin, ariq boʻyida tiqilib yotibdi-ku, — degandi qizaloq. — Y. Muqimov, Ipak tolasi
7. Tomoqdan oʻtmay toʻxtab qolmoq.
Uning tomogʻiga non tiqilibdi.
Safarov., mush-tining qirrasi bilan uning kekirdagiga tushirdi. Yoʻgʻon kishi chalqancha yiqildi va soʻyilgan tovuqday tipirchilab, suyak tiqilgan itday xirillay boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
[Oʻrinboyev] Shuncha qattiq gapirgani bilan, xuddi tomogʻiga don tiqilgan xoʻrozdek, ovozi chiqmaydi. — A. Muhiddin, Toʻgʻri taʼbir
8. Boshqalarning gapi, suhbati va shu kabilarga aralashmoq, suqilmoq.
Bu ishga sen tiqilma.
Ikkinchi navkar yaqin kelib, boʻynini choʻzib tiqildi: — Siz kimsiz? Nega taslim boʻlamiz? — soʻradi u. — Oybek, Navoiy
ot ayn. Tiqilinch.
tiqillat Tiqillamoq feʼlining orttirma nisbati.