Qidiruv

ot 1. din. Toʻgʻri yoʻlga bosh-lovchi din yoʻl-yoʻriqlari, insof, diyonat; eʼtiqod.

Bu gunohkor oʻgʻilga oʻzing tavfiq ber va men qulingni kechir. — Oybek, Nur qidirib

Janob Xoʻja Yahyo mol-u dunyoga hirs qoʻyib, tavfiqni unutgan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. koʻchma Nojoʻya ish, xatti-harakat va shu kabilardan oʻzini tiyish.

— Zolimlarga insof, tavfiq bersin! — dedi buvim koʻzlariga yosh olib. — Oybek, Bolalik

sft. 1. din. Din yoʻl-yoʻriqlarini bajaruvchi, diyonatli, eʼtiqodli; solih.

2. koʻchma Nojoʻya ish, xatti-harakat va shu kabilardan hazar qiluvchi; insofli, moʻmin, solih.

sft. 1. Din yoʻl-yoʻriqlariga ishonmaydigan, diniy eʼtiqodsiz; imoni yoʻq; murtad.

Kalima keltir, betavfiq! — Oybek, Tanlangan asarlar

Kimda-kim xudoning osiy bandasi betavfiq Avaz Oʻtar oʻgʻlining doʻkoniga oyoq bossa., soch-soqol oldirsa, imoni kuygay. — S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma Uyati (nomusi, hayosi) yoʻq; uyatsiz.

Mard yigitning nomus-ori boʻladi. Yulduzoyni yorim dema, betavfiq. — Qunduz bilan Yulduz

Betavfiq chol, ichib, yiqilib yotibdi. — Gazetadan