сфт. 1. Сувга зор; сувсаган, чанқаган, сувсоқ, чанқоқ.
Одамлар ташна, ер чанқоқ, юрт қақроқ эди. Ҳамма сув деб талпинар, ҳамма сувга интилар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Эй сен, боши ва охири ёʻқ чўлда сувсираб, жон бераётган ташна ёʻловчи! — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Канал қазиб, оқизиб сувни ташна саҳрога — Ҳабибий
2. кўчма Бирор нарсага зор, кучли талаби бор.
Кимки илмга ташна бўлса, унинг қалбида яхшилик гули бор. — Газетадан
Аҳмаднинг юраги меҳрга ва саховатга тўла, ўзи эса суҳбатга ташна эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
- Қонига ташна бўлмоқ Ортиқ азобланмоқ, хуноб бўлмоқ. \Акбар:] Ҳа, хўроз, бунча хўмраясан? [Салим:] Қонингга ташна бўлиб юриб-санми дейман? — Уйғун, Ҳуррият
- Қонига ташна қилмоқ (ёки этмоқ) Ортиқ даражада диққат қилмоқ, хуноб қилмоқ. Ҳунарим, маълумингиз — ғазаллар ёзиш; Баъзан бир ҳижо қилур қонимга ташна. — Ғ, ҒуломШуям ҳукмини ўтказади-я! қонингга ташна қилиб юборади! — С. Нуров, Нарвон