от
1.
Одам гавдасининг кўкрак қафаси ва қорин бўшлиғидан иборат қисми: тана.
Бир куни унинг бошини танидан жудо қилсалар ажаб эмас — Мирмуҳсин, Меъмор
Киши танидаги аъзоларнинг ҳам қулоғи бор: ўзининг бардамлигини эшитган аъзолар яна соғ туриб, хизматни бажараверади. — Мирмуҳсин, Меъмор
2.
Кишининг бутун борлиги, вужуд.
Соғ танда соғ ақл. — Мақол
Тани соғлиқ — туман бойлик. — Мақол
— Худоё тавба денг, жон бошқа, тан бошқа, — деди домла. — П. Турсун, Ўқитувчи
Аноргулнинг қўлидаги дутор Ўртоқлар куйини танларга ларза бериб тарона қилди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ахир тут фақат қорин тўйдирадиган таом бўлмасдан, киши танига дори-дармон ҳамдир. — Н. Сафаров, Оловли излар
3.
Тана, вужуднинг сирт қисми; бадан.
Гард юқмасин танингга, Лой тегмасин бағрингга. — Қ. Муҳаммадий
Бу гапни эшитиб, Элмуроднинг тани жимирлаб кетди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Йигит унинг оқ мармардек яланғоч танига боқмай, ерга қаради. — Мирмуҳсин, Ёʻқолган жавоҳир
4.
кўчма
Ўлик тана; жасад.
Солдат тани, қўшни взводдан шекилли. Снайпернинг ўқи калласига тегибди, қора қонга бўялиб ётибди шўрлик. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
Мазлумларнинг танидан Курган саройлар Ғамда ўтди халқ умри Кўп йиллар, ойлар. — Ғайратий
5.
Шахс билдирувчи сўзлар ёки эгалик шаклидаги сўз билан қўлланиб, тегишлилик, улуш каби маъноларни билдиради.
Ҳар ким ўз танини олди. Харажатнинг ярми менинг таним. Мен ҳам тўртдан бир тан.
— Бўпти, Даврон, зиёфат менга тан, — дедим. — Ҳаммасини ўзим пишираман. — П. Қодиров, Қадрим
6.
Дастлабки баҳо, таннарх; дастлабки маблағ, сармоя.
Танидан юз сўм камига сотмоқ. Еб-ичиб, танини қилмоқ.
Муҳаммадражаб саккиз минг сўмни ойига ўн уч процент фойда бериш шарти билан олиб, икки ойдан бери на фойдасини беради, на танини. — А. Қаҳҳор, Сароб
7.
кўм. взф. кам. қўлл.
Томон, ён.
Ким зўр бўлса, жазосини бераман, Камбағал Назарнинг тани бўламан. — Ф. Ёʻлдош, Маматкарим полвон