Поиск

ot 1. Sudralmoq feʼlidan sifatdosh.

2. asosan koʻplik shaklda) (Asosan yer bagʻirlab oʻrmalab (sudralib) yoki qorni bilan surgalib harakatlanadigan umurtqali hayvonlar sinfi (ilon, kaltakesak, timsoh, toshbaqa).

fl. 1. Yerdan uzmay, koʻtarmay sirpantirib tortmoq, surgamoq.

Xodalarni sudramoq. Etaklarini yerda sudrab yurmoq.

Qish suvi qoʻyilgan katta paykal muzligida ikki qora koʻrindi. Bu muz ustida bir-birini sudrab, sirgʻanchiq uchayotgan bolalar edi. — N. Aminov, Qahqaha

Zargarov qumda etigini sudrab trassaning oxirrogʻiga yetganda, naq qulogʻining tagida qattiq zang chalindi. — A. Muxtor, Asarlar

[Iskandar] Yombini apil-tapil qopchiqqa joylab, narida yotgan kichkina zambilni sudrab keldi. — M. Mansurov, Yombi

2. Zoʻr bilan biror tomonga tortmoq, undamoq.

Boshim qotib, rayondagi choyxonada choy ichib oʻtirsam, Matqovul paydo boʻldi. Meni uyiga sudrovdi, bormadim. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

Dod-faryodimga quloq solmay, dadam qoʻlimdan sudrab, uyga olib ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. s. t. Amal-taqal qilib kiyib yurmoq.

Oʻzingiz bilasiz, toʻrt yildan beri bu yerda ishlayman, tinim yoʻq, ishdan boshim chiqmaydi. Lekin hali ham bir choponim ikki boʻlmadi. Hali ham qish-yoz bitta choriqni sudrayman. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. koʻchma Paysalga solib yoki sustkashlik qilib, orqaga choʻzmoq, kechiktirmoq.

Ishni sudramoq.

sft. Besoʻnaqay, ezma, kamharakat, ogʻir.

sft. 1. Tortib, sudrab yuriladigan; tirkama.

Sudratma arava.

2. tar. Odamga sirtmoq solib, otda sudrash yoʻli bilan jazolash, qatl qilish usuli.

Oʻgʻri endi meni otiga sudratma qilmoqchi boʻldi. — Yoshlik

Toshkent olomonining talablari bilan Azizbekning ikki oyogʻidan ar-qon bilan bogʻlab, otning choviga sudratma qildilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

fl. 1. Sudramoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati.

2. koʻchma Orqada qolmoq, kechikmoq, choʻzilmoq.

Ishning sudralishi. Qurilishning sudralishi.

Kolxoz tinchishga tinchidi-yu, koʻklam ishi nihoyatda sudraldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. Imillab yurmoq, sekin bormoq; imillab yurib yoki sustkashlik qilib, keyinda qolmoq.

Oxirgi oʻrinda sudralib bormoq.

[Meli polvon] Hammaning astoydil ketmon urayotganini koʻrib, mamnun boʻldi. Eng chetdagi Moʻmin qiyshiqning sudralayotgani uning gʻashiga tegdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Chang va shovqin orasida asta sudralgan horgʻin grajdan aholi: ayollar, bolalar, chollar ham koʻp edi. — Oybek, Quyosh qoraymas

fl. Sudramoq feʼlining orttirma nisbati.