ot 1. ayn. Zontik.
Shoyi soyabon. Soyabon tutmoq.
Boʻronbek charm shapkali boshini soyabon tagiga yashirdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Narigi xonada dars tayyorlab oʻtirgan nevarasiga, soyabon tutib, koʻchadan tezda adasini chaqirib kelishni aytdi. — Mirmuhsin, Umid
2. s. t. Shlyapa, shapka va shu kabilarning soya beruvchi qismi.
Shapkaning soyaboni.
Bejirimgina tilla gardishli koʻzoynagi-yu ser-bar poxol soyaboni oʻziga biram yarashgan Valentina horgʻin jilmaydi. — M. Mansurov, Yombi
Roʻparasida shlyapaning keng soyaboni tagidan Xumorxonning koʻzlari yonib turardi. — A. Muxtor, Tugʻilish
3. Umuman, quyosh nuridan yoki yomgʻirdan saqlovchi har qanday qurilma, pana.
Avtobus stansiyalariga soyabonlar qurilmoqda.
Quyosh tikkaga kelib, ayovsiz qizdirayotgani uchun, har yer-har yerda soyabonlar tikilgan. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar
Shunday gashtli kunlardan birida praktikantlar, boshlarida soyabon, tepa ustida davra qurgancha, orqalarini oftobga toblab, karta oʻynab oʻtirishar edi. — M. Mansurov, Yombi
4. koʻchma Panoh, homiylik, xayrixohlik.
Togʻlar boshi xiyobon. Bir xudoyim soyabon. — Nurali
Qon yigʻlaysiz bu kun onam mehribon, Otam ekan hammamizga soyabon. — Zulfizar bilan Avazxon
- Qoʻlini (yoki kaftini) soyabon qilmoq Qoʻlini (kaftini) peshonasiga qoʻyib, koʻzlarini quyoshdan panalamoq. Zokir ota qoʻlini soyabon qilib, shudgorning uzoq etagigacha chamalab koʻrdi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari