sft. 1. Oʻz ishining ustasi; omilkor.
Sohibkor bogʻbon.
Dilbar Fargʻonadan sohibkor xalqim Har yili uzatar tonnalab meva. — A. Oripov, Yillar armoni
Paxtakor-u chorvador, pillakor-u gʻallakor, bogʻbon-u sohibkor — hammasining yuzi yorugʻ. — Saodat
2. Korxona egasi; ishbilarmon.