сфт. 1. Кўр, ожиз.
Чин кўнгилдан йиғласанг, сўқир кўздан ёш чиқар. — Мақол
2. Кўзи кўр, кўзи ожиз одам.
Сўқир киши.
— Ҳой, мўғуллар! — деб заҳарханда кулди у [Темур Малик]. Иккингиз учун садоғимда икки ўқ қолди, иккингизни ҳам сўқир қилиб қўяйми? — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Бенафдур сўқирга тутилган чироқ. — Ш. Шомуҳамедов
3. кўчма Ҳеч нарсани билмайдиган, сезмайдиган; қолоқ, кўр.
Кўзи сўқирдан кўкраги сўқир ёмон. — Мақол
Нима қилай, бу сўқир кўзлар кеч очилган бўлса? — Ёшлик
Шунча пайтдан бери кўр эканман, сўқир эканман. — Шарқ юлдузи