«сўниқлик» бўйича 2 та натижа
от Сўниқ, нурсиз бўлишлик; руҳи тушганлик, руҳсизлик.
Нурнинг сўниқлиги. Кўзнинг сўниқлиги.
Чунки киши юзидаги сўниқлик, эснаш одатидек, дарров бошқаларга ҳам ўтади. — Мирмуҳсин, Илдиз ва япроқлар
сфт. 1. Ўчган, сўнган, ўчирилган, ўчиқ.
Сўниқ печ.
2. Хира, нурсиз.
Сўниқ юлдузлар.
Сўниқ кўзлари мўлтираб турган, ҳар бир буйруқни сўзсиз бажарувчи йигит, қадам ташлашидан ёш жувонга ўхшаган жулдур паранжили аёлни сарой томон бошлади. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
3. кўчма Синиққан, сўлғин.
Сўниқ чеҳра.
Ҳафиза ноумид уйга келди. У сўниқ, кайфи паст эди. — Мирмуҳсин, Умид
Балки қаршингизга келгандир мунис Бева келинчакнинг сўниқ рухсори. — А. Орипов, Йиллар армони
4. Ҳарорати, қўри кетган; сўнган.
Қалби сўниқ кишилар.
5. кўчма Бўғиқ, ҳазин.
Сўниқ товуш.
— Ҳеч қандай айбим ёʻқ, ҳеч нарса билмайман, оға, — деди сўниқ овоз билан Абдусаломхўжа. — Ж. Шарипов, Хоразм
