ot 1. sft. poet. Qora, qora rangli.
Koʻzimga qoʻyibman siyoh surmani, Jonim otam, sevganimga ber mani. — Qoʻshiqlar
Qor ketdi zaminda, Boʻrtdi ilk giyoh, Qorongʻi, siyoh tunda Sham yondi goʻyo. — X. Davron
2. ot koʻchma Xat yozish uchun ishlatiladigan rangli suyuqlik.
Qora siyoh. Qizil siyoh. Siyoh bilan yozilgan xat. p
Oy chiqdi: serbulut osmon xuddi siyoh sachragan zangori koʻy-lakka oʻxshardi. — S. Ahmad, Ufq
3. Roʻyi siyoh Yuzi qora, qora yuzli.
Roʻyi siyoh boʻldik ushbu shaharga, Boshimiz kesadi, osadi dorga. — Erali va Sherali
- Dili siyoh Haydar Gʻulomovich ham uyiga dili siyoh bir holatda qaytdi. — J. Abdullaxonov, XonadonOlchin-bekning bu ayanchli ahvoli Shahzodaning dilini siyoh qildi. — K. Yashin, Hamza