ot 1. Koʻkrak, koʻks.
Eslaganda, qizning siynasi Chuqur bir oh bilan qoʻzgʻalur. — H. Olimjon
Mirqosimning qoʻlidagi chaqaloq birdan yigʻlab yubordi. Laʼli uni qoʻliga olib, bagʻriga bosdi-da, lorsillab turgan oppoq siynasini tutdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Xanjarning tigʻi uning [Shahzoda-xonning] siynasini bir necha bor yalab oʻtdi. — K. Yashin, Hamza
2. koʻchma Dil, qalb, yurak.
Bulbul uchib, qoʻnar zogʻlar, Siynam toʻla alam-dogʻlar. — Erali va Sherali
Necha vaqtlar qoʻlim bogʻli, Bandi boʻlib, siynam dogʻli. — Yusuf va Ahmad
3. koʻchma Quchoq, bagʻir; ogʻush.
Buloq ona Yer siynasidan Sheʼr singari qaynab oqadi. — E. Vohidov
Sening uchun ochiqdir keng jahonning siynasi. — Gʻ. Gʻulom