ot 1. Arqon, chizimcha va shu kabilarning boʻyinbogʻ shaklida suriladigan va siqiladigan qilib bogʻlanadigan uchi.
Sirtmoq solmoq. Dorning sirtmogʻi.
Qari soldat dor tagidagi toʻnkalarni qimirla-tib koʻrdi, sirtmoqning tugunini sinchiklab tekshirdi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
— Rahmonqul dorga osiladigan boʻlsa, men oʻzim sirtmoq tashlab beraman, — dedi Gʻani ota. — Gʻ. Gʻulom, Mashʼal
2. koʻchma Asorat, siquv, iskanja.
Ajal sirtmogʻi.
Agar senga oʻxshaganlardan yana bir-ikkitasi boʻlsa, pokiza hayotning bulgʻalanishi, sof muhabbatning tuhmat sirtmogʻida jon berishi hech gap emas! deganimni oʻzim ham sezmay qoldim. — M. Jabborov, Sevinch yoshlari
Agar ishlari chappasidan kelsa-yu, Shayboniyxonning qopqoniga tushsalar, ajal sirtmogʻi eng avval Boburning boʻyniga tushishini hammalari bilardilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar