Қидирув

от айн. Зирқироқ.

фл. Сизиб ўтмоқ, томчилаб оқмоқ.

Бочкадан сув сирқиб турибди.

Унинг эски тринка шимининг почаларидан сув сирқиб оқар, эгнидаги бенур чит кўйлаги шалаббо бўлиб, баданига ёпишиб кетган эди. — Н. Фозилов. Дийдор

от 1. Идиш тагида қолган суюқлик, қолдиқ.

— [Газнинг] Ҳаммасини тортиб олиб бўлмаяпти, масофа узоқ, сирқиндиси қолади, — деди йигитларга. — А. Мухтор, Чинор

— Ёнмайдиган сирқинди мой экан! — деди Маҳмуд жувозкаш йигитга таъна қилиб. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. кўчма Қолдиқ, сарқит; эскилик сарқити.

Мен ёзмоқчи бўлиб турган ҳикоянинг қаҳрамони ҳам ўша эски сирқинди типларидан бири эди. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда

фл. 1. Сирқимоқ феълининг орттирма нисбати.

2. Бир томчи ҳам сув, суюқлик қолдирмай бўшатмоқ.

Идишни сирқитмоқ.

Шариф пиён бирпас сукут сақлаб, ароқнинг қолганини пиёлага сирқитиб, бир кўтаришда ичди ва қаттиқ уф тортди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

фл. айн. Зирқирамоқ.

Ёдгор совиб қолган чойдан ичди. Колбаса емоқчи бўлган эди, тиши сирқираб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Дадавойнинг кирза этикдаги болдир суяклари тиззасигача сирқиради, кетаётган ерида бир нафас тўхтаб, нафасини ростлашга мажбур бўлди — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

фл. Сирқирамоқ феълининг орттирма нисбати.