Поиск

ot Quloqqa taqiladigan bezak buyum; isirgʻa, zirak.

Kumush sirgʻa.

Husniddin toʻxtab turib, marvarid sirgʻalarini serkillatib kelayotgan Qandolatxon bilan omonlashdi. — Mirmuhsin, Feʼlan kuchsizlik

Davolovchi vrach keldi. Uning ham egnida oq xalat, qalin lablari boʻyalgan, qulogʻiga shapaloqdek sirgʻa taqib olgan, xushroʻy juvon. — N. Aminov, Qaltis xato

ot ayn. Sirgʻaluvchi.

fl. 1. ayn. Sirpanmoq 1.

Osmonoʻpar imoratlardan zavqlanib, goh oʻngga, goh soʻlga zehn solib borarkan, tasodifan oyogʻi sirgʻalib, chalqanchasiga qulab tushibdi. — Mushtum

2. Surilib, aylanib ketmoq.

Ketmonning silliq dastasi qoʻlida sirgʻalib ketavergach, kaftiga tuflab qoʻydi. — Yoshlik

3. Sirt ustida pastga qarab sekin harakatlanmoq.

Bola otasining qoʻlidan sirgʻalib tushib, oʻzi chopqillab ketdi. — M. Mahmudov, Mangu kuy izlab

Xonzoda begimning soʻlgʻin yuziga koʻzlaridan yosh sirgʻalib tushdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Kampirning yonoqlari boʻrtib chiqqan. Roʻmoli sirgʻalib, yelkasiga tushgan. — T. Malik, Ajab dunyo

4. Sezdirmasdan, sekingina surilmoq, siljimoq, yurmoq.

Deraza oldidan ikkita sharpa sirgʻalib oʻtdi. Oʻ. — Hoshimov, Nur borki, soya bor

Ruqiya chaqqonlik bilan hovlidan sirgʻalib chiqib ketdi. — K. Yashin, Hamza

fl. ayn. Sirpanmoq 1.

Sirgʻanib ketmoq. Sirgʻanib yiqilmoq.

Shamol deraza oynasiga qayirib urayotgan tomchilar koʻz yoshiday sekin pastga sirgʻanib tushardi. — P. Qodirov, Uch ildiz

sft. ayn. Sirpanchiq 1.

Sirgʻanchiq muz.

Ertalabdan yomgʻir shivalay boshladi. Qaqrab yotgan yerlarning yuzi yaltirab, sirgʻanchiq boʻlib qoldi. — S. Zunnunova, Yangi direktor

Shishaday yaltirab qolgan yer beti muzlay boshlagan, oyoq osti sirgʻanchiq edi. — O. Yoqubov, Bir felyeton qissasi

ot Sirgʻanuvchi, sirpanuvchi, suriluvchi.

Stanokning sirgʻaluvchi qismi.