По запросу «shuursiz» — результатов: 8: Толковый
sft. 1. Ongsiz holda, gʻayrishuuriy.
Yigit tafakkurdan tamom ajralib, otga shuursiz moʻltirab turar, toʻriq esa yer tepinar edi. — A. Hasanov, Chiroqlar
Navoiy indamasdan orqaga qaytdi. Boshqa xonaga kirib, qogʻoz va qalam oldi-da, shuursiz ravishda farmon yoza boshladi. — Oybek, Navoiy
2. huq. Aqldan ozgan, ruhiy kasal (qilgan qilmishi uchun javobgarlikka tortilmaydigan).
ot kt. Ong, tushuncha.
Shoirlarda zehn va shuur oʻt-kir, xayol dengizi esa teran boʻladi. — A. Hakimov, Ilon izidan
Mayli, oʻtmish oʻn yil menga Shuur berdi, ong berdi. — Gʻ, Gʻulom
Mening shuurim esa ziddiyatlar osmonida kezar. — S. Azimov, Kamalak
ot huq. Aybdorni jinoiy masʼuliyatdan xalos qiladigan ruhiy holat.
Shuursizlik holatida boʻlmoq.
sft. 1. kt. Maʼlum tushunchani oʻzida mujassamlashtirgan; ongli.
Haqiqatan ham Zebo shuurli, joʻshqin yurakli boʻlib yetishdi. — R. Xalilova, Ushalgan orzu
Eng irodali, maqsadi aniq kishilar nurli, shuurli jahon barpo etdilar. — Zulfiya, Choʻqqilar
2. huq. Aqli raso, esli (oʻz qilmishlari uchun qonun oldida javob bera oladigan).
idroksiz Idroki yoʻq, zehni past, befahm. Idroksiz odam. Ong-shuursiz, oʻz ixtiyoridan tashqari, hushsiz holda. Domla qoʻqqisdan uyqudan uygʻotilgan kishiday idroksiz har
beshuur ayn. Shuursiz. Sevargul, beshuur, yotoq boʻlmadagi toshoyna yoniga borib, qaddi-qomatiga sinchkov nazar soldi. Yoshlik
to‘qim Jazliq yoki egar ostiga qoʻyiladigan, odatda kigizdan qilinadigan ot-ulov abzali. Kigiz toʻqim. Eshakka — toʻqim, odamga — libos. Maqol Oqtoyning ustida eski olach
shuursiz, toʻgʻri kelgan yerda kezib yurmoq; tentiramoq
