ot 1. Biror usta, mutaxassis yoki olimdan hunar, kasb, bilim oʻrganayotgan (oʻrgangan)shaxs (ustozga nisbatan).
Shogird tushmoq. Usta koʻrmagan shogird har maqomga yoʻrgʻalar. — Maqol
Ajabo, ustozning inson qalbiga solgan ijod ishqi shogirdning matonati bilan qoʻshilsa, moʻjiza tugʻilar ekan. — Guldasta
Oxunjon qiziq — mashhur Yusufjon qiziq Shakarjonovning shogirdlaridan biri. — Mushtum
Shunday nufuzli olimning shogirdi boʻlish uncha-munchaga nasib qilmaydi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
Har bir insofli ustod oʻz muborak umrining durdona yakunlari deb shogirdlarini hisoblaydi. — Gʻ. Gʻulom, Janobi insonlardan biri
2. Biror kimsaning ishi yoki taʼlimotining tarafdori, uni davom ettiruvchi; muxlis, izdosh.
Oʻzini oldi-qochdi sarguzashtlar piri Anvar poshshoning shogirdi deb yuruvchi, chindan ham shu sayoq turk zobitining muxlisi boʻlgan Komil afandi har galgiday oʻz ustoziga taqlid qildi. — H. Gʻulom, Mangal